जबाबदार कोण ?
भिम गर्जना 24 : राज्यातील TET (Teacher Eligibility Test) पेपरफुटी प्रकरण हे केवळ एका परीक्षेतील गैरव्यवहार नव्हते, तर लाखो प्रामाणिक विद्यार्थ्यांच्या स्वप्नांवर घातलेला घाला होता. वर्षानुवर्षे अभ्यास करून, आर्थिक अडचणींवर मात करून परीक्षा देणाऱ्या उमेदवारांना काही भ्रष्ट अधिकाऱ्यांनी, दलालांनी आणि सत्तेच्या संरक्षणाखाली काम करणाऱ्या रॅकेटने अक्षरशः फसवले.
प्रश्न असा आहे की, इतक्या मोठ्या प्रमाणावर पेपर कसा फुटतो? प्रश्नपत्रिका कोणाच्या ताब्यात असते? परीक्षा प्रक्रिया कोणाच्या नियंत्रणाखाली असते? जर ही संपूर्ण व्यवस्था शासनाच्या अखत्यारीत असेल, तर जबाबदारी नेमकी कोणाची?
प्रत्येक पेपरफुटीनंतर सरकारकडून एकच ठरलेला कार्यक्रम दिसतो—एसआयटी, चौकशी, काही अटक, काही निलंबन आणि नंतर सर्व काही शांत. पण लाखो विद्यार्थ्यांचे गेलेले वर्ष, मानसिक त्रास, आर्थिक नुकसान आणि उद्ध्वस्त झालेले भविष्य याची भरपाई कोण करणार?
ही घटना केवळ भ्रष्टाचाराची नाही; ही शिक्षण व्यवस्थेवरील विश्वासघाताची आहे. शिक्षक होण्यासाठी पात्रता सिद्ध करणारी परीक्षा जर पैशाने विकत मिळत असेल, तर उद्याची पिढी घडवणाऱ्या शिक्षकांची गुणवत्ता काय राहणार? अशा व्यवस्थेत गुणवत्ता नव्हे तर पैशाचे राज्य निर्माण होते.
शासनाने केवळ आरोपींना अटक करून आपली जबाबदारी संपली असे समजू नये. पेपरफुटी होण्यामागील संपूर्ण साखळी उघड झाली पाहिजे. राजकीय आश्रय असेल तर तोही समोर आला पाहिजे. संबंधित अधिकारी, परीक्षा व्यवस्थापन संस्था आणि निष्काळजी यंत्रणांवर कठोर कारवाई झाली पाहिजे.
पेपरफुटी हा अपघात नसतो; तो नियोजनबद्ध गुन्हा असतो. आणि नियोजनबद्ध गुन्हा तेव्हाच घडतो जेव्हा व्यवस्थेत कुठेतरी संरक्षण, संगनमत किंवा गंभीर निष्काळजीपणा असतो.
आज प्रश्न फक्त TET चा नाही. प्रश्न आहे राज्यातील प्रत्येक स्पर्धा परीक्षेच्या विश्वासार्हतेचा. विद्यार्थ्यांना अभ्यासापेक्षा पेपरफुटीची भीती वाटू लागली, तर ही लोकशाही आणि शिक्षण व्यवस्थेची सर्वात मोठी शोकांतिका ठरेल.
सरकारने आता घोषणांचा नव्हे, तर कृतीचा मार्ग स्वीकारला पाहिजे. पेपरफुटी रोखण्यासाठी अत्याधुनिक सुरक्षा यंत्रणा, दोषींना जलद शिक्षा आणि परीक्षांमध्ये पूर्ण पारदर्शकता ही काळाची गरज आहे.
कारण लक्षात ठेवा, पेपर फुटला की फक्त प्रश्नपत्रिका बाहेर जात नाही, तर लाखो विद्यार्थ्यांचा शासनावरील विश्वासही फुटतो.
टीम – भिम गर्जना 24